İstanbul

Ey İstanbul denen Leyla.
Ey hayalimi perdeleyen Haliç
Ey esaretim Ayasofya
Ey İçimdeki sürgün şehir

Ebvanın ürkek ceylanları gibi
Surlar arkasından bakma bana öyle
Asırlar ötesinden müjdeler var
Çık gel, denizlerden
Yüreğim yangın yeri

Ey atımın yelesindeki rüzgar
Ey bir türlü gelmeyen bahar
Ey bin yıldır naz eden yar
Ey sevgililer sevgilisince övülmüş diyar

Revamıdır bu aşka, bu hasret?
Niyedir bu bağrındaki zincir?
Vurma beni en zayıf yerimden;
Yaram şura da en derindedi

Ey etekleri mavi marmara
Ey örtüsü Kabe kadar kara
Ey sığındığım mübarek mağara
Ey düşünde kaybolduğum belde

Tutuldum gözlerinin hicabına 
Başka yar sevmem ben
Secdem kıble, duam sen
Ya bu gemiler yürür dağlardan aşka
Ya bu denizleri yakarım ben

Ey kılıcımın kabzasındaki gümüş
Ey içimi kanatan hançer
Ey başımdaki yedi kat kefen
Ey içimde sakladığım hilal

Sen gelmezsen ben sana gelirim
Yol vermezsen denizlerden yürürüm
Ya bayrak açarım ufkuna
Ya O Medine muhaciri gibi 
Surlarının dibinde ölürüm
HASAN MAHİR
www.hasanmahir.com

Tags: , , ,

Leave a Reply