Sensiz Gelen Nev Baharlara Dargınım

Senin açmadığın bahçeye yağmur düşermiş, bülbül konarmış gül dalına, bana ne! Düğün varmış köyde, bayram gelirmiş şehre, bana ne! Sensiz hüzün yüklü baharlar. Gecenin rengini taşır sabahlar. Dört bir yanımda ahlar, siyahlar.

 

Hep mayısları bekledim, gül bahçelerinde gül yüzünü aradım. Bülbül oldum dağlara düştüm aşkından. Feryatlarım tutuştu gül rengini aldı ama gül açmadı sığ bahçemde. Gayri sevdalara tutuldum. Bir zaman avundum öylesine Leylalarla. Sönmedi içimdeki yangınlar. Her baktığımda yar dediklerime sana olan vefasızlığımı hatırladım.

 

Dön artık yeniden rüyalarıma, terk etme ne olur düşlerimi biçareyim, boynu büküğüm. Yok başımı okşayanım, elimden tutanım, renklerinin kuşağına saranım, beni de yanına alanım, buda benden diyenim. Kabilde garip, Bağdat’a sahipsiz Şam’da öksüz, Gazze’de yetimin.

 

 

“Öksüzüm”; yetimim işte…

 

Diken kaldım gönül bahçemde, gözyaşı dökemedim yüreğimin çölüne. Hani söz vermiştim asi kalbime, senden başkasını sevmeyecektim. Bakmayacaktım bir başka sevdaya. Kaç defa kapına geldim ama dokunamadım, utandım çünkü vefasızdım, duyarsızdım. Bilmem kaç defa ihanet ettim senin aşkına.

 

Vefasızım gör işte…

 

 

Sensizlik, yüreğimde derin çukurlar açtı. Bekletme beni çöl zambağım. Tüm vefasızlığımla yine de kapındayım. Sırtıma sardığım çantamda azığım tükendi. Çeşmelerin suları ne kadar soğuk aksa yüreğimin yangını o kadar artıyor.

 

Irmakların peşinden koşturdum bir yudum diye, denizin koynuna sığındılar. Denizlere el açtım bir merhamet dilendim, yağmurlara karıştılar. Yağmur bekledim baharları gönül ateşime bir damla düşmediler.

 

Yangınım işte…

 

Türkülerim sazıma inmiyor, şiirlerim sözüme uymuyor, gecenin perdesinin arkasında yıkıldığımı kimseler görmüyor. Gözyaşı ısmarladım nev baharlara hani doyası ağlamak için. Hani o gül kokunu hissedebilmek için kaç gül kopardım dalından.

 

Yoruldum işte…

 

Al beni de kurtar buralardan, buraların karı fazla, boranı fazla, tozu fazla, nazı fazla çekilmiyor. Hani baharı da olsa, çiçeği de açsa, bulutsuz gökyüzü, beyaz denizi de olsa sensiz bir anlam ifade etmiyor.

 

Kelimelerim yorgun düştü eğik başlı cümlelerin arasına. Mısralarım ritim tutturamadı katılamadı şiir kervanına. Çöl gecelerinde yıldızlara Leyla’yı soran Mecnun gibi şaşkınım.

 

Şaşkınım işte..

 

Sensiz bahar gelmiş, gül açmış bahçelerde, bülbül konmuş dalına, bana ne! Sen yoksun, kokun yok, rengin yok, tadın yok. Seni getirmedikleri için bu yüzden dargınım nev baharlara.

 

Dargınım işte…

 

Seni açmadığı için bahçelere kırgınım

 

Kırgınım işte…

 

Yine de kapındayım, efendim.

Yine de kapındayım,

Leave a Reply